In de zomer van 2008 vindt voor de eerste maal de internationale Tuin- en Landschapstriënnale plaats in Apeldoorn, de tuinenstad van Nederland. Deze stad, dit landschap van tuinen, wil zich manifesteren met een passend groot evenement, bovenregionaal van karakter, een activiteit van internationale betekenis: een manifestatie over natuur, cultuur en landschap, van oudsher de drie aspecten die het hart van de landschap- en tuinarchitectuur vormen.

Het hoogtepunt van de 100 dagen durende Tuin- en Landschapstriënnale in Apeldoorn is 'The Royal Mile', een border van 1,609 km, ingericht door tien van de beste borderontwerpers in Europa: Wilko Karmelk en Helen Lewis, Fleur van Zonneveld, Jacqueline van der Kloet (Nederland); Christine Orel, Christian Meyer, Ursula Gräfen (Duitsland); Jane Schul (Denemarken); Julie Toll, Christopher Bradley-Hole (Engeland) en Anita Fischer (Duitsland), Eric Ossart en Arnaud Maurières (Frankrijk).

De ontdekking van Nederland gaat over de esthetische ontginning van Nederland door de schilderkunst. Het vlakke land met zijn rivieren, drassige landbouwgronden afgewisseld met stukken bos en daarboven altijd wisselende Hollandse luchten, wordt getransformeerd tot kunst. Wie natuur inlijst, ontsluit haar daarmee voor schoonheidsbeleving. Er is geen land ter wereld waar kunstenaars zo vroeg de eigen omgeving tot een oord van schoonheid maakten.

Het begrip 'Nederlands landschap' roept wereldwijd nog altijd een beeld op dat sterk is bepaald door de traditie van het ongerepte en idyllische Nederlandse boerenlandschap in de schilderkunst. Nederland is echter, zoals vele landen, in de afgelopen eeuw sterk veranderd. De agrarische functie maakte plaats voor suburbanisatie, infrastructuur voor mobiliteit en recreatie. Sinds de jaren tachtig nemen excellente landschapsfotografen en videokunstenaars juist dit artificiële karakter van het landschap en onze natuur als uitgangspunt. Hun kunstwerken tonen snelwegen, spoorwegen, zojuist vormgegeven symmetrisch polderlandschap, kassen, bedrijfsterreinen en suburbane woonwijken.

Landschappen van verbeelding. Vormgeven aan de Europese traditie van de tuin- en landschapsarchitectuur 1600 - 2000 gaat over de betekenis van de tuin en landschapsarchitectuur als ontwerpdiscipline. De kern wordt gevormd door een keuze van veertig originele ontwerpen en schetsen uit de Europese traditie van de tuin- en landschapsarchitectuur. Ze werden getekend door bekende namen als Le Nôtre, Humphrey Repton, Peter Joseph Lenné, Ernst Cramer, Gunnar Asplund en Bernard Tschumi, maar ook door minder bekende ontwerpers, waaronder een amateur/opdrachtgever uit de zeventiende eeuw. Deze tekeningen zijn zo goed als onbekend voor het grote publiek en de professionele wereld.

Michael van Gessel (1948) heeft zich de afgelopen drie decennia bewezen als landschapsarchitect met een bijzonder talent. Zijn werk is zeer gevarieerd van aard en omvat een brede typologie die reikt van privétuinen tot stedenbouwkundig werk.

Het cultuurlandschap is de tuin van het Huis Europa. Een verbindende kracht in een globaliserende en accelererende samenleving, het contragewicht van de vooruitgang. Het cultuurlandschap wint snel aan populariteit, omdat de metropolisering, de modernisering en de mobilisering van de samenleving een achtergrond en een ondergrond, een context nodig hebben. In het cultuurlandschap wordt de wederzijdse aanpassing van natuur en cultuur concreet en specifiek, zodat je het kunt bezoeken, beleven en bewonderen.